آزمون آنلاین مجموعه سؤالات QB رادیولوژی گرینجر - فصل 23

بررسی گزینه انتخابی

لیگامان ترس (باقیمانده ورید نافی) در شیار ساجیتال قدامی و درون لیگامان فالسی‌فرم قرار دارد و یکی از مارکرهای سطحی مهم کبد است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: غلط است؛ لوب کودیت در سطح خلفی قرار دارد و بین ناف کبدی و IVC واقع شده، نه بین ورید پورت و کیسه صفرا.

ب: غلط است؛ ری‌دل لوب یک تنوع نرمال آناتومیک است و بخش آناتومیکی مجزایی محسوب نمی‌شود.

ج: غلط است؛ فوسای کیسه صفرا در قدام ناف کبدی قرار دارد، نه در خلف آن.

بررسی گزینه انتخابی

کبد از لبول‌هایی ساخته شده که هر لبول دارای یک ورید مرکزی در مرکز و تریاد پورت (شامل شاخه‌های شریان کبدی، ورید پورت و مجرای صفراوی) در اطراف است.  این ساختار پایه‌ای بافت پارانشیم کبد را شکل می‌دهد.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: غلط است؛ لوب کودیت دارای درناژ مستقل مستقیم به IVC است، برخلاف سایر بخش‌های کبد.

ب: غلط است؛ جریان خون ورید پورت حدود دو سوم کل جریان خون ورودی به کبد را تشکیل می‌دهد، نه یک‌سوم.

د: غلط است؛ صفحه اصلی تقسیم کبد (صفحه بین IVC و فوسای کیسه صفرا) معمولاً در تصویربرداری قابل مشاهده نیست.  

بررسی گزینه انتخابی

گزینه د نادرست است.  وریدهای کبدی همیشه به ورید اجوف تحتانی (IVC) تخلیه می‌شوند، نه به ورید پورت.  تخلیه به ورید پورت برخلاف آناتومی طبیعی و فیزیولوژی کبد است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: درست است؛ در صورت عدم وجود IVC، ورید آزیگوس جایگزین مسیر درناژ می‌شود.

ب: درست است؛ هیپرتروفی جبرانی یک یافته طبیعی در آتروفی یا آژنزی لوبی از کبد است.

ج: درست است؛ وجود واریاسیون‌هایی مثل دو ورید چپ کبدی در درصدی از افراد (۱۹٪) گزارش شده است.

بررسی گزینه انتخابی

رادیوگرافی ساده به دلیل کنتراست ضعیف بافت نرم و شکل پیچیده کبد، به ندرت برای بررسی دقیق مرزهای کبد مفید است و نقش محدودی در تصویربرداری کبد دارد.  اغلب فقط می‌تواند بزرگی کبد یا کلسیفیکاسیون واضح را نشان دهد.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: درست است؛ دیواره شاخه‌های ورید پورت در سونوگرافی با رفلکتیویته بالا قابل تشخیص هستند.

ب: درست است؛ موج داپلر وریدهای کبدی تحت‌تأثیر فازهای قلبی است و برگشت جریان لحظه‌ای ممکن است دیده شود.

ج: درست است؛ سرعت طبیعی جریان در ورید پورت حدود ۱۵ تا ۲۵ cm/s است.

بررسی گزینه انتخابی

حداقل ترکیب توصیه‌شده برای تصویربرداری CT از کبد شامل فاز شریانی بهینه‌شده (حدود ۱۸ ثانیه پس از رسیدن ماده حاجب به آئورت شکمی) و فاز پورتال است که بهترین کنتراست را میان ضایعات شریانی‌تغذیه و پارانشیم نرمال کبد ایجاد می‌کند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: برای بررسی خونریزی یا کلسیفیکاسیون مفید است ولی افتراق ضایعه نیاز به فازهای کنتراست‌دار دارد.

ب: حذف فاز شریانی موجب از دست رفتن ضایعاتی با تغذیه عمدتاً شریانی می‌شود.

د: فاز شریانی زودهنگام ممکن است هنوز به اوج تغذیه ضایعه نرسیده باشد و فاز تأخیری نمی‌تواند جایگزین پورت شود.

بررسی گزینه انتخابی

CT بدون کنتراست برای بررسی چربی، آهن، خونریزی و کلسیفیکاسیون بسیار ارزشمند است و نقش مهمی در تشخیص تغییرات منتشر پارانشیمی کبد دارد.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: غلط است؛ HU کبد بیشتر از طحال است (حدود 10-8 واحد).

ج: غلط است؛ شاخه‌های محیطی درخت صفراوی در CT معمولاً دیده نمی‌شوند.

د: غلط است؛ بسیاری از ضایعات (مثل HCC) در فاز شریانی بهتر دیده می‌شوند چون تغذیه شریانی دارند، نه وریدی.

بررسی گزینه انتخابی

برای ارزیابی استئاتوز، آهن و فیبروز کبدی، MRI ابزارهای بسیار دقیقی دارد:

·       Chemical shift imaging برای تشخیص و کمّی‌سازی استئاتوز

·       T2 relaxometry* برای بررسی بار آهن کبد

·       Elastography برای ارزیابی میزان سفتی پارانشیم به‌عنوان شاخص فیبروز

این تکنیک‌ها در حال ورود به کاربردهای بالینی روتین هستند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: گرچه T1 و DWI برای تشخیص ضایعات مفیدند، اما برای فیبروز و استئاتوز حساسیت کافی ندارند.

ب: ترکیب MRI و CT منطقی نیست و CT سه‌فاز برای فیبروز یا چربی ارزش تشخیصی بالایی ندارد.

د: Dynamic gadolinium imaging برای تشخیص توده‌های پرخون مناسب است، نه برای بررسی منتشر پارانشیم.

بررسی گزینه انتخابی

USPIO باعث کاهش سیگنال در سکانس T2 می‌شود، نه T1.  این مواد خاصیت سوپرپارامغناطیس دارند و با ایجاد susceptibility effect سبب dephasing پروتون‌ها و کاهش سیگنال در T2 می‌شوند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: درست است؛ گادودیامید، گادوبوترول و گادوتری‌دول از عوامل غیر اختصاصی گادولینیومی هستند.

ب: درست است؛ Gd-EOB-DTPA و Gd-BOPTA از عوامل اختصاصی هپاتوسیتی هستند که در سلول‌های کبدی تجمع می‌یابند و از راه صفرا دفع می‌شوند.

ج: درست است؛ سکانس‌های T1 سه‌بعدی نفس‌حبس امکان بررسی چند فاز شریانی، پورتال و تأخیری را مانند CT فراهم می‌کنند.

بررسی گزینه انتخابی

همانژیوما از سلول‌های هپاتوسیتی تشکیل نشده و کنتراست هپاتوسیتی مانند Gd-EOB-DTPA را جذب نمی‌کند، اما معمولاً در فازهای اولیه (بخصوص در CT یا MRI با کنتراست دینامیک) تشخیص داده می‌شود، نه با استفاده از فاز تأخیری هپاتوسیتی.  بنابراین اصلاً انتظار نمی‌رود در این روش افتراق مناسبی از سایر ضایعات ایجاد کند، و حضور آن در این سناریو غیرمحتمل است.

بررسی سایر گزینه‌ها

ب: HCC با عملکرد پایین ممکن است در فاز هپاتوبیلیاری کنتراست جذب نکند و نسبت به پارانشیم اطراف سیگنال پایین‌تری داشته باشد.

ج: برخی FNHهای ناقص یا با عملکرد ناقص ممکن است کنتراست کمی جذب کنند، گرچه اغلب جذب خوبی دارند.

د: متاستازها اغلب فاقد هپاتوسیت فعال هستند و در فاز تأخیری hypointense باقی می‌مانند.

بررسی گزینه انتخابی

 USPIO (Ultra-Small Paramagnetic Iron Oxide) خاصیت سوپرپارامغناطیس دارد که سبب کاهش سیگنال در T2 و T2* می‌شود، نه افزایش سیگنال در T1.  بنابراین، این گزینه حاوی یک ویژگی نادرست منحصربه‌فرد است که آن را از سایر گزینه‌ها متمایز می‌کند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: درست است؛ Gd-DTPA در فضای خارج سلولی پخش می‌شود و یک کنتراست غیر اختصاصی رایج است.

ب: درست است؛ Gd-BOPTA ترکیبی از توزیع خارج‌سلولی و جذب هپاتوسیتی دارد و بخشی از آن از راه صفرا دفع می‌شود.

ج: درست است؛ Mn-DPDP دارای جذب فعال توسط هپاتوسیت است و برای بررسی عملکرد سلول کبدی استفاده می‌شده است (هرچند اکنون در دسترس نیست).

بررسی گزینه انتخابی

در سکانس‌های T2-weighted مؤثر، طحال به‌طور معمول سیگنال بیشتری نسبت به پارانشیم طبیعی کبد دارد؛ این قاعده یکی از راهنماهای تصویری ساده برای تشخیص مناسب بودن وزن‌دهی سکانس‌ها در MRI است.  

بررسی گزینه انتخابی

در بیمارانی که عملکرد کبدی کاهش یافته یا هیپرتانسیون پورت دارند، کلیرانس خون از ماده رادیواکتیو کاهش یافته و ورود آن به Kupffer cells در کبد تأخیر دارد، بنابراین لازم است تصویربرداری با تأخیر انجام شود.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: غلط است؛ تصویربرداری بلافاصله فقط در بیماران با عملکرد طبیعی مناسب است.

ج: غلط است؛ PET با FDG به دلیل برداشت فیزیولوژیک بالای کبدی معمولاً برای بیماری اولیه کبدی مناسب نیست.

د: غلط است؛ افزایش جذب کلیوی از خصوصیات اسکن سولفور کلویید نیست و چنین برداشتی نادرست است.

بررسی گزینه انتخابی

در بیمارانی با اختلال عملکرد کبدی یا آسیب به سلول‌های Kupffer، جذب ماده رادیواکتیو توسط کبد کاهش می‌یابد و بافت‌های RES جایگزین مانند طحال و مغز استخوان ممکن است جذب بیشتری داشته باشند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: نادرست است؛ در کبد طبیعی، جذب باید همگن و غالب در پارانشیم کبدی باشد.

ب: نادرست است؛ جذب در مغز استخوان معمولاً افزایش جبرانی در مقابل کاهش عملکرد کبدی است، نه نشانه سلامت کامل.

د: نادرست است؛ جذب ناهمگن ممکن است نشان‌دهنده بیماری منتشر یا موضعی کبدی باشد و نباید نادیده گرفته شود.

بررسی گزینه انتخابی

در آرتریوگرافی معمولی، ورید پورت معمولاً قابل مشاهده نیست مگر در شرایط غیرطبیعی مانند شانت آرتریوپورتال یا برگشت جریان.  بنابراین، دیدن واضح و طبیعی پورت در یک آنژیوگرافی شریانی انتظار نمی‌رود.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: درست است؛ در آنژیوگرافی دیجیتال کبد، وریدهای کبدی به‌طور معمول دیده می‌شوند.

ب: درست است؛ پورتوگرافی مستقیم شامل روش‌های پانکچر ترانسژوگولار، ترانس‌هپاتیک یا طحالی است.

د: درست است؛ در ونوگرافی کبدی، مانور والسالوا باعث پر شدن شاخه‌های کوچک وریدی می‌شود و کیفیت تصویر را بالا می‌برد.

بررسی گزینه انتخابی

اندازه‌گیری فشار wedge در شاخه‌های ورید کبدی از طریق کاتتریزاسیون ترانس‌ژوگولار روشی پذیرفته‌شده و دقیق برای برآورد فشار پورتال است.  این روش، غیرمستقیم اما بسیار مفید است و در بالین نیز قابل انجام است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: آرتریوگرافی فقط نمای شریانی را نشان می‌دهد و برای اندازه‌گیری فشار پورت مناسب نیست.

ب: آرتریوپورتوگرافی، تصویربرداری غیرمستقیم از ورید پورت است و هدف درمانی یا اندازه‌گیری فشار ندارد.

ج: ونوگرافی کبدی با والسالوا برای تصویرسازی شاخه‌های کوچک مفید است، ولی فشار اندازه نمی‌گیرد.

بررسی گزینه انتخابی

استئاتوز کبدی باعث افزایش سیگنال در T1-weighted images می‌شود به دلیل محتوای چربی بالا.  MRI به‌ویژه با تکنیک chemical shift imaging به‌خوبی می‌تواند این وضعیت را شناسایی کند.

بررسی سایر گزینه‌ها

ب: هموکروماتوز معمولاً با کاهش سیگنال در T2 و T2* همراه است، نه افزایش T1.

ج: هپاتیت حاد ممکن است تصویر مبهمی در MRI داشته باشد ولی معمولاً باعث افزایش یکنواخت T1 نمی‌شود.

د: سیروز ممکن است با ناهمگنی سیگنال همراه باشد ولی افزایش یکنواخت T1 یک ویژگی بارز آن نیست.

بررسی گزینه انتخابی

هموکروماتوز عمدتاً با کاهش دانسیته در CT و کاهش سیگنال در T2 و T2* در MRI دیده می‌شود، اما در سونوگرافی ممکن است یافته مشخصی نداشته باشد یا تداخل زیادی با استئاتوز ایجاد نکند.  بنابراین، در افتراق از استئاتوز، کمتر مطرح است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: هپاتیت مزمن می‌تواند باعث افزایش اکوژنیسیته شود و در افتراق از استئاتوز مشکل ایجاد کند.

ب: فیبروز منتشر نیز می‌تواند باعث افزایش رفلکتیویته پارانشیم شود و یافته مشابه با استئاتوز در سونوگرافی داشته باشد.

د: تغذیه وریدی کامل (TPN) یکی از علل شناخته‌شده استئاتوز ثانویه است و در این بیمار سابقه‌دار می‌تواند مطرح باشد.

بررسی گزینه انتخابی

در استئاتوز شدید، دانسیته پارانشیم کبد در CT کاهش می‌یابد و ممکن است کمتر از طحال یا خون شود؛ بنابراین اختلاف نرمال معکوس می‌گردد که یافته‌ای مهم در تشخیص استئاتوز است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: غلط است؛ تکنیک chemical shift در MRI مهم‌ترین ابزار برای تشخیص و کوانتیفیکاسیون استئاتوز است.

ج: غلط است؛ استئاتوز باعث افزایش رفلکتیویته می‌شود و حاشیه‌های ورید پورت را محو می‌کند.

د: غلط است؛ برخلاف بسیاری از بیماری‌های پارانشیمی، معماری عروقی در استئاتوز حفظ می‌شود و افزایش طبیعی پس از تزریق کنتراست وجود دارد.

بررسی گزینه انتخابی

در سیروز پیشرفته و با آتروفی کبدی، وریدهای کبدی باریک شده و ممکن است در سونوگرافی به‌سختی قابل تشخیص باشند.  این یافته با کاهش حجم پارانشیم و فیبروز پیشرفته سازگار است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: غلط است؛ در سیروز پیشرفته معمولاً سرعت جریان پورت کاهش می‌یابد و گاهی حتی جریان hepatofugal (معکوس) دیده می‌شود.

ج: غلط است؛ MRI در مراحل اولیه فیبروز تغییرات واضحی در سیگنال T1 ایجاد نمی‌کند و سیگنال یکنواخت نیز غیرمعمول است.

د: غلط است؛ در CT، نودولاریته سطحی و آتروفی لوب‌ها از یافته‌های مهم است؛ نبود این موارد یافته معمول در سیروز نیست.

بررسی گزینه انتخابی

در سیروز پیشرفته، ممکن است ورید نافی (paraumbilical vein) دوباره باز شود و با کشیدن خون از شاخه راست پورت، باعث کاهش جریان یا معکوس شدن جریان در آن شود؛ در حالی که شاخه چپ پورت جریان طبیعی hepatopetal دارد.

بررسی سایر گزینه‌ها

ب: نادرست است؛ حتی بدون ترومبوز، تغییر در جریان شاخه‌های پورت در سیروز به دلیل اختلالات همودینامیک بسیار شایع است.

ج: نادرست است؛ وجود جریان در شاخه چپ منافاتی با سیروز ندارد؛ به‌ویژه وقتی شاخه راست دچار تغییرات هِمودینامیک است.

د: نادرست است؛ افزایش جبرانی جریان در وریدهای کبدی انتهایی با کاهش جریان پورت رابطه مستقیم ندارد.

بررسی گزینه انتخابی

MRI در مراحل اولیه فیبروز بسیار insensitive است و هیچ تغییر اختصاصی در سیگنال‌های T1 یا T2 ایجاد نمی‌کند.  تنها در مراحل پیشرفته‌تر ممکن است ناهمگنی پارانشیم دیده شود.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: درست است؛ مناطق بازسازی‌شده در سی‌تی بدون کنتراست ممکن است دانسیته نرمال داشته باشند.

ب: درست است؛ فیبروز پیشرفته باعث کاهش دانسیته پارانشیم در سی‌تی بدون تزریق می‌شود.

د: درست است؛ MRI به‌خوبی می‌تواند آتروفی سگمنت‌ها و هیپرتروفی لوب‌ها را در سیروز پیشرفته نشان دهد.

بررسی گزینه انتخابی

در آنژیوگرافی شریانی کبدی در بیماران سیروتیک، شاخه‌های داخل‌کبدی شریان‌ها ممکن است ظاهر پیچ‌خورده یا corkscrew پیدا کنند که ناشی از تغییرات ساختاری پارانشیم و آتروفی لوبی است.  این یافته نسبتاً خاص برای سیروز پیشرفته است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: نادرست است؛ ضخامت دیواره شریان در سیروز معمولاً تغییری نمی‌کند.

ب:  نادرست است؛ کاهش پرفیوژن لوب چپ اختصاصی نیست و در شرایط مختلف ممکن است رخ دهد.

د: نادرست است؛ شریان طحالی در سیروز ممکن است حتی افزایش جریان داشته باشد، نه کاهش.

بررسی گزینه انتخابی

در هپاتیت ویروسی حاد، یافته‌هایی مانند کاهش رفلکتیویته پارانشیم کبدی و ضخیم شدن دیواره کیسه صفرا از جمله تغییرات غیراختصاصی ولی شایع در سونوگرافی هستند، در حالی که سایر موارد معمولاً در مراحل مزمن و دیررس دیده می‌شوند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: نادرست است؛ سیروز معمولاً با افزایش اکو، نودولاریته و آتروفی لوبی همراه است، نه کاهش بازتاب.

ج: نادرست است؛ PSC معمولاً با تنگی و گشادشدگی مجاری صفراوی شناخته می‌شود، نه تغییرات پارانشیم یا GB wall.

د: نادرست است؛ هموکروماتوز در مراحل اولیه یافته واضحی در سونوگرافی ندارد و اغلب در MRI با کاهش سیگنال T2* دیده می‌شود.

بررسی گزینه انتخابی

در هموکروماتوز ارثی، آهن در هپاتوسیت‌ها تجمع می‌یابد و باعث کاهش سیگنال T2 و T2* در MRI می‌شود.  این اثر ناشی از اثر حساسیت مغناطیسی داخل‌سلولی است که به‌ویژه در T2* gradient echo بسیار واضح دیده می‌شود و کاهش سیگنال به‌طور کلاسیک کمتر از عضله مجاور خواهد بود.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: غلط است؛ در هموکروماتوز ارثی، درگیری در هپاتوسیت‌ها است، نه Kupffer cells.

ب: غلط است؛ در هموسیدروز ثانویه، آهن در سلول‌های RES مانند Kupffer cells تجمع دارد، نه هپاتوسیت‌ها.

د: غلط است؛ کبد چرب ممکن است بر سیگنال T2 اثر بگذارد اما معمولاً در chemical shift مشخص می‌شود، نه با کاهش بارز T2*.

بررسی گزینه انتخابی

هموکروماتوز اولیه (ارثی) باعث تجمع آهن در هپاتوسیت‌ها می‌شود و درگیری RES (طحال و مغز استخوان) ندارد یا خیلی خفیف دارد.  در حالی‌که در هموسیدروز ثانویه ناشی از تزریقات خون مکرر، الگوی تجمع آهن در RES شامل Kupffer cells، طحال و مغز استخوان است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: درست است؛ الگوی MRI کاملاً با هموسیدروز ثانویه همخوانی دارد.

ج: درست است؛ در کم‌خونی‌های مزمن، آهن از طریق تزریق تجمع می‌یابد و RES درگیر می‌شود.

د: درست است؛ درگیری RES (نه هپاتوسیت‌ها) ویژگی بارز iron overload ثانویه است.

بررسی گزینه انتخابی

در بیماری ویلسون، مس داخل سلولی باعث ایجاد تغییرات غیراختصاصی در MRI می‌شود که به‌صورت افزایش ملایم سیگنال T1 و کاهش سیگنال T2 گزارش شده است.  این یافته‌ها قابل شناسایی‌اند، اما اختصاصی نیستند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: نادرست است؛ برخلاف آهن، مس باعث کاهش سیگنال T2 می‌شود، نه افزایش.

ب: نادرست است؛ رسوب مس معمولاً افزایش دانسیته قابل توجهی در CT ایجاد نمی‌کند و اغلب با استئاتوز همزمان این اثر خنثی می‌شود.

د: نادرست است؛ سونوگرافی هیچ ویژگی اختصاصی برای ویلسون ندارد و اغلب طبیعی است.

بررسی گزینه انتخابی

هموکروماتوز یک بیماری غیرنئوپلاستیک است که در مراحل اولیه ظاهر نسبتاً طبیعی یا حتی افزایش اکو در سونوگرافی دارد، ولی ناهمگنی منتشر با اکو پایین ویژگی شاخص آن نیست.  در مقابل، بدخیمی‌هایی مثل متاستاز پستان، HCC منتشر یا لنفوم ممکن است چنین نمایی را ایجاد کنند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: درست است؛ متاستازهای منتشر پستان می‌توانند باعث افزایش رفلکتیویته و ناهمگنی پارانشیم کبدی شوند.

ب: درست است؛ لنفوم ممکن است با کاهش اکو و درگیری منتشر پارانشیم دیده شود.

د: درست است؛ HCC منتشر گاهی به‌صورت ناهمگنی غیراختصاصی در تصویر ظاهر می‌شود و همراهی با ترومبوز ورید پورت نیز به افتراق کمک می‌کند.

بررسی گزینه انتخابی

کلسیفیکاسیون محدود با پارانشیم نرمال اطراف و سابقه مصرف طولانی‌مدت استروئید که می‌تواند باعث عفونت‌های فرصت‌طلب یا خونریزی‌های کوچک شود، با کلسیفیکاسیون پس از هماتوم یا آبسه قدیمی بیشترین تطابق را دارد.  این نوع کلسیفیکاسیون‌ها واضح، منفرد و well-defined هستند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: نادرست است؛ عفونت با Pneumocystis jirovecii در بیماران ایمونوسوپرسیو می‌تواند باعث کلسیفیکاسیون‌های متعدد و منتشر شود، نه فوکال منفرد با پارانشیم نرمال اطراف؛ لذا در این کیس، کمتر مطرح است.

ج: نادرست است؛ متاستاز تیروئید مدولاری کلسیفیه معمولاً چندکانونی و در زمینه بیماری سیستمیک دیده می‌شود.

د: نادرست است؛ فیبروز منتشر کبد در PSC ممکن است باعث تغییرات ساختاری شود ولی کلسیفیکاسیون فوکال منفرد تولید نمی‌کند.

بررسی گزینه انتخابی

در پنوموبیلیا، هوا معمولاً به‌صورت خطوط شعاعی از ناف کبد به‌سمت محیط دیده می‌شود.  این هوا می‌تواند پس از sphincterotomy یا جراحی‌هایی مانند Roux loop وارد مجاری شود.  این توزیع با جاذبه نیز مرتبط است و معمولاً در قسمت‌های غیر وابسته (non-dependent) کبد جمع می‌شود.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: نادرست است؛ سنگ صفراوی باعث انسداد و کلانژیت می‌شود ولی گاز آزاد ایجاد نمی‌کند، مگر در صورت عفونت شدید همراه با gas-forming organisms.

ب: نادرست است؛ هموکروماتوز باعث افزایش دانسیته می‌شود، نه ظاهر شعاعی گاز.

د: نادرست است؛ متاستاز گازدار نادر است و معمولاً به‌صورت توده‌های فوکال گازدار و نه شعاعی و منتشر ظاهر می‌شود.

بررسی گزینه انتخابی

گاز در ورید پورت در نوزادان به‌ویژه در زمینه NEC بسیار شایع است و از طریق افزایش نفوذپذیری مخاطی و فشار داخل‌لومن روده‌ای وارد سیستم پورت می‌شود.  الگوی توزیع گاز در این حالت محیطی و غیروابسته به جاذبه است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: نادرست است؛ پنوموبیلیا معمولاً در قسمت‌های مرکزی مجاری صفراوی و وابسته به جاذبه ظاهر می‌شود، برخلاف گاز ورید پورت.

ج: نادرست است؛ هموکروماتوز ارتباطی با گاز پورت ندارد و در MRI با کاهش سیگنال در T2 مشخص می‌شود.

د: نادرست است؛ متاستازهای گازدار نادر هستند و معمولاً ضایعات فوکال ایجاد می‌کنند، نه گاز منتشر در ورید پورت.

بررسی گزینه انتخابی

اگرچه ERCP می‌تواند باعث پنوموبیلیا شود، اما گاز ناشی از آن معمولاً در مجارى صفراوی مرکزی و به‌صورت شعاعی از ناف کبد دیده می‌شود، نه در عمق پارانشیم و به‌صورت فوکال.  در این بیمار، محل گاز و نبود ارتباط با صفرا یا روده، این احتمال را کمتر محتمل می‌کند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: درست است؛ در بیماران پیوندی، ترومبوز شریان کبدی می‌تواند باعث نکروز با گاز داخل پارانشیم شود.

ب: درست است؛ آبسه‌های باکتریایی (مثلاً E.  coli) می‌توانند گاز داخل پارانشیم تولید کنند، مخصوصاً در بیماران ایمونوسوپرس.

د: درست است؛ پس از آمبولیزاسیون تومورهای کبدی، دیده شدن گاز داخل پارانشیم تا چند روز طبیعی است.

بررسی گزینه انتخابی

اگر کیست در سونوگرافی تمام ویژگی‌های کیست ساده را داشته باشد (گرد، دیواره دیواره غیرقابل مشاهده (imperceptible)، فاقد اکو داخلی، بدون جریان، تقویت آکوستیک خلفی)، در غیاب علائم بالینی خاص یا بیماری زمینه‌ای مثل متاستاز تخمدان یا کیست هیداتید، نیازی به بررسی بیشتر نیست و تشخیص کیست ساده پذیرفتنی است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: غلط است؛ تا زمانی که ضایعه ظاهر کلاسیک کیست ساده دارد و زمینه‌ی مشکوکی وجود ندارد، CT یا MRI ضرورت ندارد.

ب: غلط است؛ نیازی به بیوپسی وجود ندارد مگر ضایعه نمای غیرطبیعی داشته باشد.

د: غلط است؛ همانژیوما در T2 ممکن است مشابه کیست باشد، اما MRCP برای افتراق آن کاربرد ندارد و حتی در بسیاری موارد نیازی به افتراق نیست.

بررسی گزینه انتخابی

سیستیک متاستازها اغلب دارای اجزای جامد، سپتاسیون یا جذب کنتراست هستند، حتی اگر سیستیک ظاهر شوند.  عدم جذب ماده حاجب در تمام فازها، پراکندگی سیگنال تیپیک کیستی در MRI و نبود یافته‌های توده‌ای مشکوک، احتمال متاستاز تخمدانی را بسیار کم می‌کند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: درست است؛ محتوای پروتئینی بالا ممکن است باعث افزایش دانسیته در CT (بیشتر از 20 HU) شود، ولی در MRI هنوز ویژگی کیستی حفظ می‌شود.

ب: درست است؛ کیست هیداتید در مراحل اولیه ممکن است فاقد کلسیفیکاسیون یا سپتا باشد و صرفاً شبیه کیست ساده دیده شود.

ج: درست است؛ خونریزی داخل کیست ممکن است دانسیته را بالا ببرد، ولی اگر جذب کنتراست و دیواره ضخیم وجود نداشته باشد، هنوز کیست خوش‌خیم تلقی می‌شود.

بررسی گزینه انتخابی

نمای cyst within cyst، وجود debris ته‌نشین (hydatid sand) و دیواره قابل مشاهده، همراه با سابقه اپیدمیولوژیک (تماس با حیوانات اهلی)، همگی با کیست هیداتید تطابق دارند.  این بیماری در مناطقی با شیوع انگل Echinococcus granulosus شایع‌تر است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: کیست با محتوای پروتئینی ممکن است دانسیته بالاتر در CT داشته باشد ولی معمولاً فاقد دیواره مشخص و کیست‌های فرعی است.

ب: همانژیوما معمولاً ضایعه جامد با نمای T2 بالا است، نه کیستیک با کیست‌های دختر.

د: آبسه آمبی معمولاً دیواره ضخیم، گاز یا مایع چرکی دارد و نمای cyst within cyst در آن دیده نمی‌شود.

بررسی گزینه انتخابی

ضایعه گرد با دیواره ضخیم و نامنظم، اکوهای داخلی و رینگ‌لایک انهانسمنت در CT از ویژگی‌های تیپیک آبسه پیوژنیک هستند.  اگرچه این ویژگی‌ها می‌توانند با متاستازهای نکروزه هم‌پوشانی داشته باشند، ولی در بیمار با علائم سیستمیک عفونی (تب، درد RUQ، دیابت)، احتمال آبسه بیشتر است و در صورت شک، آسپیریشن تحت هدایت تصویربرداری ضروری است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: نادرست است؛ اگرچه متاستاز ممکن است نمای مشابه داشته باشد، در بیمار تب‌دار و ایمونوسوپرس، ابتدا باید آبسه را رد کرد.

ج: نادرست است؛ متاستازهای کیستیک هم ممکن است رینگ‌لایک انهانسمنت داشته باشند.

د: نادرست است؛ نمای MRI به تنهایی قابل افتراق قطعی بین آبسه و متاستاز نیست.

بررسی گزینه انتخابی

متاستازهای سیستیک کبدی معمولاً از تومورهای تخمدان منشأ می‌گیرند، اما ممکن است در تومورهای کولون، اسکواموس‌سل و تراتوم‌ها نیز دیده شوند.  تشخیص تصویری آن‌ها از آبسه ممکن است دشوار باشد و آسپیریشن هدایت‌شده برای افتراق لازم شود.

بررسی گزینه انتخابی

همانژیوما شایع‌ترین تومور خوش‌خیم کبدی است و در MRI با سیگنال بسیار بالا در T2 با TE طولانی، و در دنباله‌های دینامیک با enhancement محیطی سریع و پرشدگی تدریجی به سمت مرکز (centripetal fill-in) شناخته می‌شود.  این ویژگی‌ها در کنار ظاهر لوبوله، آن را از دیگر ضایعات متمایز می‌کند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: متاستاز نکروزه ممکن است پرشدگی رینگ‌لایک داشته باشد ولی سیگنال T2 آن به اندازه همانژیوما بالا نیست و معمولاً پرشدگی مرکزی ندارد.

ج: کلانژیوکارسینوما معمولاً هیپوسلولار با جذب تدریجی و غیریکنواخت است، نه پرشدگی کامل مرکز.

د: کیست ساده با T2 بالا دیده می‌شود اما enhancement ندارد و دیواره‌اش غیرلوبوله و نازک است.

بررسی گزینه انتخابی

آبسه قارچی معمولاً در MRI با مرکز نکروتیک و سیگنال T2 غیرهموژن، لبه‌های نامشخص و ممکن است enhancement حلقوی دیده شود.  در مقابل، ضایعه‌ای که در MRI سیگنال یکنواخت بسیار بالا در T2 دارد و بدون جذب کنتراست باقی می‌ماند، با آبسه قارچی ناسازگار است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: درست است؛ همانژیوما دقیقاً چنین نمایی دارد.

ب: درست است؛ برخی متاستازهای نورواندوکرین می‌توانند ظاهر مشابه همانژیوما داشته باشند (T2 بالا، لوبوله).

ج: درست است؛ کیست ساده نیز ممکن است T2 بسیار بالا و بدون enhancement داشته باشد، هرچند دیواره‌اش صاف‌تر است.

بررسی گزینه انتخابی

همانژیوم‌های کوچک (زیر 5/1 سانتی‌متر) ممکن است در MRI، سیگنال T2 تیپیک بالا را نشان ندهند (به دلیل اثر حجم جزئی) و نیز ممکن است در دینامیک کنتراست به‌سرعت پر شوند و با ضایعات دیگر اشتباه گرفته شوند.  استفاده از MRI با TE طولانی‌تر در T2-weighted imaging می‌تواند به وضوح الگوی خاص همانژیوم را آشکار کند و نیاز به بیوپسی را کاهش دهد.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: نادرست است؛ بیوپسی در مرحله اول توصیه نمی‌شود مگر در صورت شک قوی و عدم امکان افتراق با تصویربرداری.

ج: نادرست است؛ درمان تجربی برای تومور نورواندوکرین بدون تشخیص قطعی خطرناک است.

د: نادرست است؛ ضایعه فاقد ویژگی‌های کیست ساده است (فاقد T2 فوق‌العاده بالا و پرشدگی سریع دارد)، پس نمی‌توان بدون پیگیری آن را نادیده گرفت.

بررسی گزینه انتخابی

FNH در MRI با اسکار مرکزی (hypo در T1 و hyper در T2) شناخته می‌شود.  استفاده از کنتراست اختصاصی کبد (مانند گادوکزتات) باعث جذب و نگهداری ماده حاجب توسط سلول‌های هپاتوسیتی ضایعه می‌شود که در FNH دیده می‌شود، اما در آدنوم به‌ندرت مشاهده می‌شود.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: آدنوم معمولاً جذب تأخیری ندارد و حاوی صفرا یا ساختارهای مجرایی غیرمتصل نیست.

ب: همانژیوم اسکار مرکزی ندارد و الگوی پرشدگی متفاوتی دارد.

د: HCC در فاز تأخیری معمولاً شستشوی سریع ماده حاجب دارد (washout) و retention دیده نمی‌شود.

بررسی گزینه انتخابی

در MRI با کنتراست اختصاصی کبد (مثل گادوکزتات)، سلول‌های هپاتوسیتی FNH ماده حاجب را جذب و حفظ می‌کنند، که باعث تمایز آن از آدنوم یا سایر ضایعات می‌شود.  این یک ویژگی افتراقی مهم در فاز تأخیری است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: نادرست است؛ اسکار مرکزی در FNH معمولاً در T2 سیگنال بالا (hyperintense) دارد.

ج: نادرست است؛ اسکن با mTc-sulphur colloid99 می‌تواند در FNH uptake نشان دهد چون دارای Kupffer cells است.

د: نادرست است؛ FNH به ندرت دچار خونریزی یا نکروز می‌شود و حتی ضایعات بزرگ هم معمولاً پایدارند و نیاز به جراحی ندارند مگر در موارد خاص.

بررسی گزینه انتخابی

در خانمی جوان با سابقه مصرف OCP و درد ناگهانی، وجود ضایعه‌ای با افزایش سیگنال شریانی شدید، شست‌وشوی سریع در فاز پورتال و هیپوسیگنال شدن در فاز تأخیری با کنتراست اختصاصی (به‌دلیل فقدان مجاری صفراوی در آدنوم) به‌شدت به نفع Hepatic Adenoma است.  همچنین هموراژی و نکروز مرکزی از عوارض شایع آدنوم هستند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: FNH در فاز تأخیری کنتراست هپاتوسیتی، hyperintense باقی می‌ماند و اسکار مرکزی تیپیک دارد.

ب: همانژیوما الگوی پرشدگی سنترپتال تدریجی دارد، نه جذب یکنواخت سریع و washout.

د: کلانژیوکارسینوم معمولاً جذب غیریکنواخت و تدریجی دارد، نه enhancement سریع و washout کامل.

بررسی گزینه انتخابی

FNH برخلاف آدنوم، دارای سلول‌های عملکردی هپاتوسیتی و مجاری صفراوی ناقص ولی فعال است، بنابراین در فاز تأخیری کنتراست اختصاصی کبد را حفظ کرده و هیپوسیگنال نمی‌شود.  اما آدنوم فاقد این ویژگی بوده و در فاز تأخیری hypointense ظاهر می‌شود، پس در این سناریو، FNH کمتر مطرح است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: آدنوم کبدی کلاسیک دقیقاً همین الگو را نشان می‌دهد.

ج: آدنوم تلانژکتاتیک نیز ممکن است پترن retention جزئی یا متفاوتی در فازهای تأخیری داشته باشد اما همچنان در دسته آدنوم‌هاست.

د: آدنوم‌های حاوی چربی داخل سلولی ممکن است در MRI به‌ویژه در chemical shift دیده شوند، اما در الگوی جذب کنتراست مشابه آدنوم کلاسیک‌اند.

بررسی گزینه انتخابی

آدنوم کبدی فاقد مجاری صفراوی و توانایی نگه‌داری کنتراست هپاتوسیتی است، به همین دلیل در فاز تأخیری MRI با گادوکزتات به‌صورت hypointense ظاهر می‌شود؛ این ویژگی به افتراق آن از FNH کمک می‌کند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: نادرست است؛ آدنوم‌ها فاقد مجاری صفراوی متصل به سیستم صفراوی طبیعی هستند، برخلاف FNH.

ج: نادرست است؛ آدنوم‌ها در صورت بزرگ شدن می‌توانند خون‌ریزی، نکروز، یا حتی دگرگونی بدخیم (5-1٪) داشته باشند.

د: نادرست است؛ وجود چربی در آدنوم می‌تواند تشخیص آن را با HCC پیچیده‌تر کند، نه ساده‌تر؛ چراکه HCC نیز ممکن است چربی داخل سلولی داشته باشد.

بررسی گزینه انتخابی

در مواردی که چربی موضعی یا نواحی sparing در لوکیشن‌های تیپیک (مثل سگمان IV یا اطراف فاسیفورم) دیده می‌شود ولی شک به توده وجود دارد، MRI با تکنیک in- and out-of-phase (Dixon) بهترین ابزار برای تشخیص چربی است.  این روش کاهش سیگنال در out-of-phase را بررسی می‌کند و دقیق‌ترین تست غیرتهاجمی برای افتراق چربی است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: بیوپسی در ابتدا توصیه نمی‌شود مگر اینکه MRI غیرقابل اطمینان یا یافته‌های مشکوک وجود داشته باشد.

ج: PET/CT در ارزیابی چربی موضعی کاربرد ندارد و هزینه‌بر است.

د: پیگیری بدون تشخیص اولیه دقیق ممکن است منجر به تأخیر غیرضروری یا تصمیم اشتباه شود.

بررسی گزینه انتخابی

کیســت ســاده فاقد بافت چربی است و در MRI با سیگنال خیلی بالا در T2 و بدون تفاوت بین in و out-of-phase دیده می‌شود.  بنابراین کاهش سیگنال در out-of-phase به‌هیچ‌وجه با کیست تطابق ندارد.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: درست است؛ focal fat classically باعث کاهش سیگنال در out-of-phase نسبت به in-phase می‌شود.

ج: درست است؛ آدنوم ممکن است حاوی چربی داخل سلولی باشد که با همین تکنیک MRI قابل تشخیص است.

د: درست است؛ برخی HCCها نیز چربی داخل سلولی دارند و ممکن است این الگو را تقلید کنند، اگرچه ویژگی‌های دیگر معمولاً آن‌ها را افتراق می‌دهند.

بررسی گزینه انتخابی

Focal confluent fibrosis یک یافته تیپیک در بیماران مبتلا به سیروز پیشرفته است که معمولاً در سگمان‌های قدامی لوب راست یا سگمان‌های میانی لوب چپ دیده می‌شود، با شکل جغرافیایی، سیگنال پایین در T1 و بالا در T2، و عدم enhancement در فاز شریانی.  ویژگی کلیدی در افتراق از ضایعات بدخیم، عدم جذب شریانی است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: متاستاز ممکن است سیگنال مشابه داشته باشد، اما اغلب در فاز شریانی رینگ‌لایک enhancement دارد.

ب: HCC معمولاً hypervascular است و در فاز شریانی enhancement نشان می‌دهد.

د: آبسه قارچی نیز اغلب دارای نواحی متعدد، غیرهموژن و اغلب با enhancement دیواره‌ای است.

بررسی گزینه انتخابی

Biliary hamartomas ضایعات کوچک، اغلب 5-3 میلی‌متری و در فرم متعدد می‌توانند به تعداد بسیار زیاد و در سراسر کبد وجود داشته باشند.  در MRI با T2 سنگین، نمای کیستیک نامنظم آن‌ها مشخص‌تر می‌شود.  این ضایعات می‌توانند در CT شبیه متاستاز دیده شوند ولی معمولاً هیپو اتنوئیشن در فازهای مختلف دارند و اغلب فاقد علائم بالینی هستند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: متاستازها معمولاً بزرگ‌تر، با الگوی enhancement متفاوت و معمولاً همراه با سابقه بدخیمی هستند.

ب: فیبروز کانفلوئنت ضایعه منفرد جغرافیایی با آتروفی سگمنتال است نه ضایعات متعدد منتشر.

د: کلانژیوکارسینوم منتشر به‌صورت توده‌های سلولار نامنظم با افزایش جذب کنتراست دیده می‌شود و نه کیستیک.

بررسی گزینه انتخابی

Atypical regenerative nodules در MRI می‌توانند هایپرسیگنال در T1 و هیپوسیگنال در T2 باشند؛ اما مشاهده‌ی ناحیه‌ای با سیگنال بالا در T2 داخل نودول کم‌سیگنال می‌تواند نشانگر کانون‌های دیسپلاستیک یا حتی HCC درون نودول باشد.  این یافته‌ها نیاز به پیگیری یا بررسی بیشتر (مثل MRI دینامیک یا بیوپسی) دارند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: همانژیوما در T2 سیگنال بسیار بالا دارد و معمولاً T1 پایین است؛ الگوی گفته‌شده با آن سازگار نیست.

ج: کلانژیوکارسینوم معمولاً نمای پرسلول، نه‌چندان هموژن و بدون سیگنال T1 بالا دارد.

د: متاستاز نورواندوکرین معمولاً با enhancement دینامیک و الگوی متفاوت ظاهر می‌شود، نه این الگوی مختلط در T1 و T2.

بررسی گزینه انتخابی

آتیپیک رژنراتیو نودول‌ها یا نودول‌های دیسپلاستیک ممکن است در فاز شریانی enhancement داشته باشند اما معمولاً در فاز پورتال washout ندارند.  در حالی که HCC کلاسیک در MRI یا CT دارای الگوی جذب شریانی و washout پورتال است.  بنابراین نبود washout با وجود سیگنال بالا در T2 به نفع HCC نیست و باید با تردید به آن نگاه کرد.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: DWI با کاهش ADC به نفع ضایعه‌ی سلولار و زنده مانند HCC است.

ج: رشد داخل ورید پورت و گسترش تومورال از ویژگی‌های پیشرفته HCC است.

د: الگوی موزاییکی (mosaic enhancement) یکی از ویژگی‌های کلاسیک HCC در CT دینامیک است.

بررسی گزینه انتخابی

وجود چربی یا آهن در HCC (یا در زمینه‌ی سیروز) می‌تواند باعث تغییر در شدت سیگنال و الگوی دینامیک جذب کنتراست شود و گاهی باعث خطای تشخیصی شود.  این نکته برای افتراق از سایر ضایعات بسیار مهم است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: نادرست است؛ حساسیت تصویربرداری در بیماران سیروتیک برای HCCهای کوچک بین ۶۰ تا ۸۰ درصد است و نه بیشتر از ۹۰٪.

ج: نادرست است؛ اگرچه AFP می‌تواند در تشخیص کمک‌کننده باشد، اما برخی HCCها در حضور AFP نرمال ظاهر می‌شوند.

د: نادرست است؛ در حدود ۷. ۵٪ از موارد HCC (بیشتر موارد بزرگ) کلسیفیکاسیون داخلی دیده می‌شود، هرچند نادر است.

بررسی گزینه انتخابی

در بیمار با سیروز و ضایعه بالای ۱ سانتی‌متر که در MRI دینامیک ویژگی‌های کلاسیک HCC (جذب شریانی و washout پورتال) را دارد، بر اساس راهنمای AASLD و LI-RADS، نیاز به بیوپسی نیست و تشخیص HCC قطعی است حتی اگر AFP نرمال باشد.  بنابراین می‌توان بیمار را برای درمان قطعی از جمله پیوند کبد ثبت کرد.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: بیوپسی در حضور الگوی کلاسیک تصویربرداری توصیه نمی‌شود چون می‌تواند باعث پخش تومور شود.

ب: تأخیر ۳ ماهه منطقی نیست چون ضایعه شواهد واضح HCC دارد.

د: FDG-PET حساسیت پایینی برای HCC دارد و کاربردی در این سناریو ندارد.

بررسی گزینه انتخابی

درمان مناسب بیماری ویلسون با داروهایی مانند پنی‌سیلامین باعث کنترل مس و کاهش التهاب و فیبروز کبدی می‌شود و خطر HCC را کاهش می‌دهد.  در مقابل، هپاتیت B، سیروز پست‌نکروتیک و هموکروماتوزیس همگی از علل شناخته‌شده و قوی HCC هستند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: هپاتیت B مزمن حتی بدون سیروز هم می‌تواند منجر به HCC شود.

ب: سیروز پس از نکروز از شایع‌ترین زمینه‌های HCC است.

ج: هموکروماتوزیس با رسوب آهن در هپاتوسیت‌ها، زمینه‌ساز HCC است.

بررسی گزینه انتخابی

اکثر موارد HCC hypervascular هستند و در فاز شریانی بیشترین افزایش جذب کنتراست را نشان می‌دهند؛ بنابراین این فاز بیشترین حساسیت را برای شناسایی ضایعه دارد.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: فاز بدون کنتراست ممکن است ضایعات کوچک یا هیپوواسکولار را از قلم بیندازد.

ج: فاز پورتال برای بررسی washout مفید است ولی نه کشف اولیه ضایعه.

د: فاز تأخیری مکمل است ولی برای کشف اولیه حساسیت کمتری دارد.

بررسی گزینه انتخابی

FLC در جوانان بدون زمینه‌ی سیروز یا بیماری مزمن کبدی دیده می‌شود، معمولاً تک‌کانونی، لوبوله، بزرگ، دارای اسکار مرکزی با کلسیفیکاسیون نقطه‌ای است.  در MRI، اسکار مرکزی برخلاف FNH، در T2 هم سیگنال پایین دارد.  این یافته‌ها تشخیص را به‌شدت به نفع FLC می‌برند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: در FNH، اسکار مرکزی معمولاً T2 high signal دارد، نه low.

ب: HCC در این سن نادر است و معمولاً در بستر سیروز اتفاق می‌افتد و اسکار مرکزی با کلسیفیکاسیون ندارد.

ج: آدنوم معمولاً کلسیفیکاسیون ندارد و اگر هم اسکار داشته باشد، فیبرولاملار نیست.

بررسی گزینه انتخابی

هپاتوبلاستوم شایع‌ترین تومور اولیه بدخیم کبد در کودکان زیر ۳ سال است و معمولاً با توده بزرگ، هتروژن، کلسیفیکاسیون، نکروز مرکزی و AFP بسیار بالا همراه است.  این تومور ممکن است به‌صورت یک توده منفرد یا نودول‌های در هم‌جوش‌خورده دیده شود و در CT فاز شریانی enhancement دارد.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: نوروبلاستوم منشاء فوق‌کلیه یا سمپاتیک چین دارد و تهاجم به کبد معمولاً ثانویه است.

ج: HCC در این سن بسیار نادر است و با زمینه‌ی سیروتیک همراه است.

د: تومور ویلمز منشاء کلیه دارد و در تصویربرداری، منشأ کلیوی مشخص است.

بررسی گزینه انتخابی

EHE معمولاً به‌صورت ندول‌های محیطی ترکیب‌شونده ظاهر می‌شود که باعث رتراکشن کپسول و هایپرتروفی سگمنت‌های باقی‌مانده می‌شود.  الگوی هاله‌ای با enhancement حاشیه‌ای و نوار هیپودنس اطراف (halo sign) از یافته‌های نسبتاً خاص EHE است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: ویژگی کلاسیک HCC است.

ج: کلسیفیکاسیون در EHE معمولاً نقطه‌ای و ظریف است، نه خشن یا گسترده.

د: سیگنال خیلی بالا در T2 به‌نفع همانژیوما یا کیست است، نه EHE.

بررسی گزینه انتخابی

آنژیوسارکوم یک تومور بسیار مهاجم عروقی و نادر کبدی است که با مواجهه با پلی‌وینیل کلراید، آرسنیک و Thorotrast مرتبط است و در تصویربرداری توده‌های ناهمگون، اینفیلتراسیون منتشر و جذب کنتراست نامنظم دارد.  در مقابل، لنفوم ثانویه کبدی معمولاً به‌صورت هپاتومگالی منتشر بدون ضایعه مشخص ظاهر می‌شود، به‌ویژه در بیماران با نقص ایمنی.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: تطابق معکوس است و صحیح نیست.

ج: همانژیوم معمولاً well-defined با جذب محیطی آهسته است، نه اینفیلتراسیون تهاجمی.

د: هر دو مورد مربوط به گروه سنی و بالینی متفاوتی هستند و با سن و زمینه بیماران مطرح‌شده تطابق ندارند.

بررسی گزینه انتخابی

متاستازهای تخمدان اغلب نمایی کیستیک با نکروز مرکزی دارند و ممکن است در US شبیه کیست ساده دیده شوند، در حالی که در DWI و MRI ماهیت بدخیمی خود را نشان می‌دهند.  ضایعات کولورکتال معمولاً کم‌واسكولار و هیپودنس هستند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: نورواندوکرین معمولاً هایپروَسکولار است و در فاز شریانی جذب شدید دارد.

ج: پستان نیز هایپروَسکولار است، اما جذب تأخیری مشخص ندارد.

د: تیروئید گاهی کلسیفیه می‌شود ولی کلسیفیکاسیون گسترده فقط در موارد خاص دیده می‌شود و مشخص‌کننده نیست.

بررسی گزینه انتخابی

ویژگی بارز متاستازها، تعدد، ناهمگنی اندازه و رشد در پیگیری‌های تصویربرداری است.  این ویژگی‌ها حتی در صورت ظاهر آتیپیک، آن‌ها را از ضایعات خوش‌خیم‌تر یا اولیه جدا می‌کنند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: تهاجم به ورید پورت معمولاً در HCC دیده می‌شود، نه متاستاز.

ب: اسکار مرکزی و جذب تدریجی کنتراست از ویژگی‌های FNH یا گاهی Fibrolamellar carcinoma است.

د: هایپرواسکولار بودن با جذب طولانی بیشتر با همانژیوم یا نورواندوکرین تومورها سازگار است.

بررسی گزینه انتخابی

MRI با DWI و کنتراست اختصاصی هپاتوسیتی (مانند گادوکسات) بهترین روش برای کشف متاستازهای زیر ۱ سانتی‌متر است.  DWI با نشان‌ دادن سیگنال بالا و کاهش ADC به دلیل تراکم سلولی بالا در متاستازها کمک می‌کند، و کنتراست اختصاصی باعث هایپرسیگنال پارانشیم نرمال و هایپوسیگنال متاستاز در فاز تأخیری می‌شود.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: تأخیر ۱۰ دقیقه‌ای در CT ممکن است کمک کند ولی حساسیت آن کمتر از MRI است.

ج: PET/CT حساسیت مناسبی برای بسیاری از متاستازها دارد، ولی برای موارد کوچک یا برخی تومورها مانند mucinous کم‌حساس‌تر است.

د: سونوگرافی داپلر ابزار خوبی برای جریان خون است، اما حساسیت پایینی برای متاستازهای کوچک دارد.

بررسی گزینه انتخابی

متاستازهای کبدی منشأ گرفته از کلیه، تیروئید، نورواندوکرین و ملانوما معمولاً هایپروَسکولار هستند و ممکن است در فاز شریانی enhancement واضحی داشته باشند.  در مقابل، متاستازهای GI مانند روده بزرگ و معده معمولاً هیپووسکولار هستند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف) متاستاز کولورکتال عمدتاً هیپووسکولار است.

ب) متاستاز پستان می‌تواند هایپروَسکولار باشد، ولی کمتر از کلیه.

د) متاستاز معده معمولاً هیپووسکولار و همراه با نکروز مرکزی است.

بررسی سایر گزینه‌ها

2) درست: متاستازها تراکم سلولی بالا دارند، بنابراین سیگنال بالا در DWI و کاهش ADC نشان می‌دهند.

3) درست: در کبد استئاتوتیک، دانسیته پارانشیم کاهش یافته و ممکن است متاستازها با آن هم‌دانسیته (isodense) شوند و پنهان بمانند.

1) غلط: در MRI با کنتراست هپاتوسیتی (مانند گادوکزتات)، متاستازها فاقد سلول‌های هپاتوسیتی و فاقد جذب ماده حاجب هستند و بنابراین در فاز تأخیری هیپوساینال می‌شوند.

2) غلط: کلسیفیکاسیون داخل متاستازها بیشتر در تومورهای موکینی GI (مثل کولورکتال یا معده) دیده می‌شود، نه نورواندوکرین.

بررسی گزینه انتخابی

تظاهرات کلاسیک BCS شامل آسیت، هپاتومگالی، حفظ و هیپرتروفی لوب کودیت و سیگنال هتروژن محیطی در MRI است.  وجود OCP و علائم حاد نیز از عوامل مساعدکننده هستند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: در هپاتیت ویروسی حاد تغییرات در کل کبد دیده می‌شود و لوب کودیت به‌صورت خاص درگیر نیست.

ج: لنفوم ممکن است هپاتومگالی بدهد ولی تغییرات مشخص کانونی و نودولار انتظار می‌رود.

د: کلانژیوکارسینوم داخل‌کبدی معمولاً توده‌ای لوکالیزه ایجاد می‌کند و با تنگی یا انسداد مجاری صفراوی همراه است، نه آسیت حاد.

بررسی گزینه انتخابی

در سونوگرافی، عدم مشاهده جریان در وریدهای کبدی می‌تواند نشانه‌ای از BCS باشد، اما ممکن است به دلیل سیروز یا کیفیت پایین تصویربرداری نیز باشد، بنابراین تفسیر با احتیاط لازم است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: در BCS مزمن معمولاً هیپرتروفی لوب کودیت و آتروفی لوب‌های محیطی دیده می‌شود، نه برعکس.

ب: در MRI، پارانشیم محیطی معمولاً هتروژن و متورم است، به‌ویژه در مراحل اولیه.

د: لوب کودیت به دلیل درناژ مستقل به IVC، معمولاً برداشت نرمال یا افزایش‌یافته در اسکن دارد، نه کاهش.

بررسی گزینه انتخابی

حفظ و هیپرتروفی لوب کودیت ویژگی کلاسیک و کلیدی در BCS است، زیرا این لوب به‌طور جداگانه به IVC تخلیه می‌شود و در انسداد سایر وریدهای کبدی آسیب نمی‌بیند؛ درحالی‌که لوب‌های محیطی آتروفیک و پرخون می‌شوند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: سیگنال T2 بالا ممکن است در انواع التهاب‌ها یا احتقان‌ها دیده شود، ولی اختصاصی نیست.

ب: عدم مشاهده ورید پورت بیشتر در ترومبوز پورتال مطرح است، نه BCS.

د: نمای موزاییکی بیشتر در HCC یا کلانژیوکارسینوم دیده می‌شود تا در BCS.

بررسی گزینه انتخابی

در VOD برخلاف Budd–Chiari، انسداد در سطح وریدهای سینوزوئیدی و کوچک‌تر اتفاق می‌افتد و وریدهای کبدی بزرگ معمولاً باز هستند.  این ویژگی در تصویربرداری مثل سونوگرافی داپلر یا MRI و CT کمک‌کننده‌ترین یافته برای افتراق است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: هپاتومگالی و آسیت در هر دو بیماری دیده می‌شود؛ غیراختصاصی است.

ب: سیگنال هتروژن ممکن است در هردو دیده شود و تمایز ایجاد نمی‌کند.

ج: پرخونی پارانشیم محیطی در فاز پورتال هم در BCS و هم در موارد احتقانی دیده می‌شود.

بررسی گزینه انتخابی

در هیپرتانسیون پورت شدید، ابتدا جریان آهسته و سپس نوسانی و در نهایت معکوس (hepatofugal) می‌شود که یکی از یافته‌های مهم سونوگرافی داپلر است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: قطر بالای ۱۵ میلی‌متر مظنون به PVH است اما تشخیص قطعی نمی‌دهد و افراد بدون PVH نیز ممکن است این اندازه را داشته باشند.

ج: اندازه‌گیری سرعت پورت با داپلر (mean peak < 10 cm/s) پارامتر قابل اعتمادی برای PVH است.

د: اسپلنومگالی الزامی نیست و به وجود یا عدم وجود شنت در نواحی دیگر سیستم پورت بستگی دارد.

بررسی گزینه انتخابی

سونوگرافی داپلر بهترین روش غیرتهاجمی برای بررسی سرعت، جهت و نوع جریان خون در ورید پورت است.  پارامترهایی مثل سرعت کمتر از ۱۰ cm/s یا جریان معکوس hepatofugal مشخصه‌های کلیدی در تشخیص PVH هستند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: T2 weighted MRI برای بررسی پاتولوژی پارانشیم کبد مفید است ولی اطلاعات مستقیمی از جریان خون پورت نمی‌دهد.

ب: CT فاز پورتال می‌تواند شنت‌ها یا تغییرات دیواره‌ای روده را نشان دهد اما سرعت یا جهت جریان را مستقیم نمی‌سنجد.

د: PET-CT برای بررسی فعالیت متابولیک تومورهاست، نه ارزیابی عملکرد دینامیک ورید پورت.

بررسی گزینه انتخابی

وجود عروق کولترال متعدد اطراف ورید پورت همراه با تصویر غیرقابل عبور در داپلر و ضایعه‌ای با چگالی متغیر در CT، همگی به نفع ترومبوز مزمن و پیدایش ترانسفورماسیون کاورنوما هستند، که نشانه‌ای از سازمان‌یافتگی مجدد جریان خون است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: تومور داخل وریدی معمولاً باعث افزایش سایز پایدار یا پیشرونده ورید پورت می‌شود، در حالی که در این بیمار اشاره به سایز طبیعی شده و حضور کاورنوما بیشتر به مزمن بودن اشاره دارد.

ج: در ترومبوز حاد، هنوز کاورنوما تشکیل نشده است و داپلر ممکن است ترومبوز کم‌رفلکت را به‌سختی نشان دهد، اما تصویر عروق کولترال با ترانسفورماسیون مشخص نیست.

د: پانکراتیت حاد یکی از علل ترومبوز است اما در این کیس سابقه سیروز مطرح است که علت قوی‌تری برای ترومبوز مزمن می‌باشد.  ضمن اینکه یافته‌های تصویربرداری بیشتر با حالت مزمن تطابق دارند تا حاد.

بررسی گزینه انتخابی

یکی از یافته‌های مهم مشکوک به وجود تومور در ترومبوز ورید پورت، افزایش اندازه پایدار یا پیشرونده ورید است، برخلاف کاهش سایز یا فیبروتیک شدن که در ترومبوز ساده و مزمن رخ می‌دهد.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: وجود سیگنال شریانی درون ترومبوز می‌تواند یا نشانه تومور باشد یا نشانه کانالیزه شدن ترومبوز در مراحل ترمیمی.  پس همیشه به معنی تومور نیست.

ج: کاورنوما در ترومبوز مزمن ایجاد می‌شود، نه در فاز حاد.

د: در بیماران مبتلا به سیروز یا استئاتوز شدید کبدی، تضعیف پرتو اولتراسوند باعث کاهش دقت داپلر و B-mode شده و ممکن است تصویر دقیقی از ترومبوز ندهد؛ بنابراین سونوگرافی به تنهایی کافی نیست.

بررسی گزینه انتخابی

وجود پر شدن زودهنگام ورید پورت در کنار ضایعه‌ی افزایش جذب در فاز شریانی و جریان شریانی در داپلر همگی مشخصه‌های کلاسیک شنت آرتریوپورت هستند، که اغلب در بیماران سیروتیک یا به دنبال تروما یا پروسیجر ایجاد می‌شوند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: متاستازها معمولاً پر شدن زودهنگام ورید پورت ایجاد نمی‌کنند و در داپلر هم جریان شریانی در ورید پورت دیده نمی‌شود.

ب: هماتوم داخل کبدی معمولاً هیپوـ یا غیرهموژن بوده و ویژگی‌های پرخونی ندارد.

د: کلانژیوکارسینوم معمولاً با توده‌ای در درخت صفراوی و انسداد همراه است، نه شنت آرتریوپورت.

بررسی گزینه انتخابی

شنت‌های پورتوسیستمی مادرزادی اغلب به‌شکل چندین شنت کوچک (با قطر 2-1 میلی‌متر) در محیط کبد هستند و در زمینه کبد نرمال ممکن است تنها تظاهر بیماری همان انسفالوپاتی هپاتیک بدون علت واضح باشد.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: این شنت‌ها فقط در سیروز پیشرفته دیده نمی‌شوند؛ می‌توانند مادرزادی یا مرتبط با پرفشاری پورت باشند.

ب: برخلاف این گزینه، انواع مادرزادی معمولاً محیطی و متعدد هستند، نه منفرد و مرکزی.

د: شنت‌های بزرگ در سونوگرافی، CT و MRI قابل مشاهده‌اند و فقط شنت‌های کوچک ممکن است نیاز به آنژیوگرافی داشته باشند؛ بنابراین این گزینه اغراق‌آمیز است.

بررسی گزینه انتخابی

AV shuntهای داخل کبدی می‌توانند در بیماری Osler–Weber–Rendu (تلانژکتازی ارثی) ایجاد شوند و در صورت بزرگ‌ بودن باعث نارسایی قلبی، انسداد صفراوی، کلانژیت و حتی نکروز کبدی می‌شوند، ویژگی‌ای که در سایر انواع شنت دیده نمی‌شود.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: این توصیف مربوط به شنت‌های پورتوسیستمی است، نه آرتریوونوس.

ب: بیوپسی از توده پرخون در موارد شنت‌ها خطرناک است و تشخیص با تصویربرداری داپلر و CT/MRI صورت می‌گیرد، نه بیوپسی.

د: تصویربرداری داپلر کمک‌کننده است، اما CT و MRI با کنتراست فاز شریانی برای تشخیص بهتر AV shuntهای بزرگ ضروری‌اند.

بررسی گزینه انتخابی

CT مولتی‌فاز مدالیته ارجح در ارزیابی ترومای کبد است، زیرا می‌تواند هم خون‌ریزی فعال، هم پارگی پارانشیم، هم درگیری ساختارهای هیلار را نشان دهد.  استفاده از فاز بدون تزریق، شریانی و پورتال، ارزیابی کامل را ممکن می‌سازد.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: MRI در مرحله حاد ارزش ندارد؛ بیشتر برای پیگیری هماتوم یا آبسه به‌کار می‌رود.

ج: سونو داپلر ممکن است مایع آزاد را نشان دهد اما دقت کافی برای تشخیص همه پارگی‌های کبد ندارد.

د: آنژیوگرافی بیشتر در موارد خونریزی فعال و با هدف آمبولیزاسیون درمانی به‌کار می‌رود، نه تشخیص اولیه.

بررسی گزینه انتخابی

در پیگیری آسیب‌های کبدی، سونوگرافی به‌خوبی قادر به شناسایی هماتوم‌های ساب‌کپسولار است و در مراحل بعدی می‌تواند تشکیل آبسه را نیز تشخیص دهد.  همچنین قابلیت مناسبی برای فالوآپ دارد.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: ارزیابی اولیه وسعت پارگی پارانشیم در مرحله حاد، کار اصلی CT مولتی‌فاز است نه سونوگرافی.

ب: بررسی دقیق وریدهای اصلی و درگیری آن‌ها نیازمند تصویربرداری با تفکیک بالا مثل CT یا MRI است.

ج: ترومبوز تازه معمولاً در CT بدون تزریق و با دانسیته بالا نسبت به خون عادی دیده می‌شود، نه در سونوگرافی.

بررسی گزینه انتخابی

سیروز ناشی از هپاتیت ویروسی، خودایمنی یا مصرف الکل شایع‌ترین علت اندیکاسیون پیوند کبد است.  موفقیت پیوند در این موارد نسبتاً بالا بوده و شانس بقای یک‌ساله حدود ۹۰٪ است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: بیماری‌های ذخیره‌ای ژنتیکی ممکن است اندیکاسیون نادری برای پیوند باشند ولی در دسته اندیکاسیون‌های رایج نیستند.

ب: کارسینوم کلانژیوکارسینوم معمولاً پاسخ مناسبی به پیوند نمی‌دهد و در بسیاری از موارد کنتراندیکاسیون محسوب می‌شود.

د: سیست‌های خوش‌خیم، اگرچه ممکن است بزرگ شوند، ولی بندرت نیاز به پیوند پیدا می‌کنند و معمولاً با درمان‌های دیگر کنترل می‌شوند.

بررسی گزینه انتخابی

در ارزیابی گیرنده پیوند، به‌خصوص در صورت وجود توده مشکوک به HCC، تصویربرداری دقیق غیرتهاجمی جهت بررسی آناتومی شریانی و وریدی (از جمله بررسی واریانت‌های شریان کبدی، وریدهای کبدی، IVC، و پورتال) بسیار مهم است.  CTA و MRA ابزارهای استاندارد در این زمینه هستند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: بیوپسی معمولاً انجام نمی‌شود، چون خطر پخش تومور (seeding) به خارج از کبد را بالا می‌برد و در بسیاری از مراکز ممنوع است.

ج: MRI می‌تواند اطلاعات مهمی بدهد، اما PET در HCC نقش محدودی دارد و درجه‌بندی بیولوژیک تومور هنوز بیشتر بر اساس اندازه و تعداد ضایعات (مثل Milan Criteria) انجام می‌شود، نه درجه متابولیک.

د: سونوگرافی داپلر برای بررسی پورت و IVC مفید است اما کافی نیست؛ چون توانایی بررسی واریانت‌های عروقی و مشخصه‌های دقیق توده را ندارد.

بررسی گزینه انتخابی

یافته‌هایی که از صفحه برش جراحی عبور می‌کنند (مانند عروق یا مجاری صفراوی) می‌توانند به عوارض برای گیرنده و دهنده منجر شوند و از عوامل مهم در رد صلاحیت اهداکننده هستند.  این موارد با تصویربرداری مقطعی و سه‌بعدی دقیق مشخص می‌شوند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: وجود واریانت‌های شریانی در شریان کبدی شایع است و معمولاً با دقت عمل جراحی قابل کنترل است.

ج: نبودن مجرای صفراوی مشترک واضح در MRCP ممکن است مشکل تصویربرداری باشد و نه مشکل ساختاری واقعی.

د: عدم مشاهده ورید پورت در سونوگرافی، به تنهایی تعیین‌کننده نیست؛ چون CT یا MRI معمولاً برای ارزیابی دقیق‌تر انجام می‌شود.

بررسی گزینه انتخابی

HAT یکی از علل مهم شکست پیوند در اوایل دوره بعد از عمل است و می‌تواند به‌صورت نشت صفرا یا تنگی صفراوی تظاهر کند، حتی در غیاب علائم واضح دیگر.  این حالت یکی از ۳ فرم اصلی تظاهر HAT است (کاتاستروفیک، صفراوی، سایلنت).

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: این توصیف بیشتر در زمینه primary non-function کاربرد دارد، نه ترومبوز شریان کبدی.

ج: ترومبوز ورید پورت یک علت نادر است و معمولاً با افزایش فشار پورت یا نارسایی حاد شدید همراه است، نه صرفاً تظاهرات صفراوی.

د: افزایش ضخامت دیواره صفراوی بدون زمینه سپسیس، بیشتر به نفع بیماری‌های مزمن یا rejection مزمن است، نه ترومبوز شریان کبدی.

بررسی گزینه انتخابی

HAT یکی از شایع‌ترین علل نارسایی پیوند در مراحل ابتدایی است و ممکن است به‌صورت تنگی یا نشت صفراوی تظاهر کند.  داپلر سونوگرافی ابزار کلیدی در تشخیص زودهنگام آن است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: طبق Milan Criteria، فقط توده ≤۵ سانتی‌متر یا حداکثر سه توده ≤۳ سانتی‌متر در صورت نبود متاستاز، قابل پیوند هستند.  پس این توده ۶ سانتی‌متری خارج از معیار است.

ب: سونوگرافی برای بررسی پورت و وریدهای کبدی خوب است، ولی برای بررسی شریان‌ها و مجاری صفراوی، CT و MR دقیق‌ترند.

د: در پیوندهای کودکان یا بیماران با بازسازی عروقی پیچیده، نظارت سونوگرافی روتین در روزهای اول بسیار مهم است، حتی بدون علامت.

بررسی گزینه انتخابی

در بیماران با آسیت یا اختلالات انعقادی، استفاده از رویکردی که پلور را رد نکند (مثل مسیر قدامی زیر دنده‌ای) ارجح است تا ریسک پنوموتوراکس یا آسیب ریه کاهش یابد.  همچنین، هدایت تصویری با سونوگرافی در این بیماران توصیه می‌شود. 

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: استفاده از مسیر لترال بین‌دنده‌ای به‌صورت کور در بیمار با آسیت و سیروز پرخطر است. 

ج: بیوپسی تراس‌ژوگولار روش خاصی است که معمولاً در موارد با خطر خونریزی بالا و عدم دسترسی به کبد استفاده می‌شود، ولی هدایت تصویری معمولاً همچنان انجام می‌گیرد. 

د: مسیر ترانس‌پلورال به‌ویژه با دستگاه‌های قدیمی مکنده دستی ممکن است با ریسک بالای پنوموتوراکس و آسیب بافتی همراه باشد. 

بررسی گزینه انتخابی

مطالعات حیوانی و گزارش‌های بالینی نشان داده‌اند که هرچه قطر سوزن بیشتر باشد، ریسک خونریزی افزایش می‌یابد.  این رابطه مستقیم با قطر سوزن وجود دارد و یکی از عوامل مؤثر در انتخاب ابزار بیوپسی است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: برخلاف تصور، وجود آسیت به‌تنهایی کانتراندیکاسیون بیوپسی نیست و در مطالعات، ریسک خونریزی بالاتری برای آن اثبات نشده است.

ج: تعداد پاس‌ها با مرگ‌ومیر ارتباطی ندارد، هرچند ممکن است در مواردی خاص خونریزی را تشدید کند، اما عامل اصلی نیست.

د: هرچند CT نسبت به US دقیق‌تر است، اما بیوپسی تحت هدایت US به‌دلیل آنی بودن تصویربرداری و هدایت بهتر در زمان واقعی، ایمن‌تر در نظر گرفته می‌شود.

بررسی گزینه انتخابی

سونوگرافی به دلیل امکان هدایت در لحظه (real-time) و قابلیت تنظیم مسیر سوزن به شکل مایل (اُبلیک) برای ضایعات نزدیک به دیافراگم یا قلب بسیار مؤثر است.  این روش باعث می‌شود سوزن بدون ورود مستقیم از میان دیافراگم وارد ضایعه شود.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: CT با برش‌های ضخیم و بدون کنتراست حساسیت کمی دارد، به‌ویژه برای ضایعات کم‌کنتراست یا کوچک.

ب: CT فلوروسکوپی مفید است اما میزان تابش بالاتری دارد و نیاز به شرایط خاص دارد؛ رویکرد اورتوگونال برای ضایعات سطحی و مرکزی مناسب‌تر است، نه نزدیک دیافراگم.

د: بیوپسی کور در این ناحیه خطرناک است و می‌تواند منجر به سوراخ شدن دیافراگم یا ورود به حفره پلور شود.

بررسی گزینه انتخابی

در فاز اولیه پس از تزریق ماده حاجب، طحال به‌دلیل وجود کانال‌های عروقی سریع و کند در قرمزپالپ، الگوی striped (راه‌راه) از جذب ماده حاجب را نشان می‌دهد، که ویژگی طبیعی و گذرای آن است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: در CT بدون تزریق، طحال دانسیته‌ای ۵ تا ۱۰ HU پایین‌تر از کبد دارد، نه بیشتر.

ب: طحال در سونوگرافی نمایی هموژن با اکو متوسط تا پایین دارد؛ نه با اکوهای بالا یا نمای ناهمگن.

د: در MRI T1، سیگنال طحال کمتر از سیگنال پارانشیم کبدی است، نه بیشتر.

بررسی گزینه انتخابی

Accessory spleens (splenunculi) در مکان‌های غیرشایع ممکن است با توده‌های پاتولوژیک اشتباه گرفته شوند، اما الگوی جذب ماده حاجب مشابه طحال طبیعی دارند و این موضوع در افتراق بسیار کمک‌کننده است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: اسپلنونکول معمولاً در ناحیه هیلم طحال یافت می‌شود، نه در خلف کبد، و الگوی جذبش شبیه طحال است، نه متفاوت.

ب: پلی‌اسپلنی در زنان شایع‌تر است و با situs ambiguous همراه است؛ آس‌پلنی است که در مردان با situs inversus شایع‌تر است.

د: آسپلنی مادرزادی است و به بیماری‌های عفونی یا خونی شدید مربوط نیست.

بررسی گزینه انتخابی

هماتوم طحال در CT بدون تزریق ممکن است هایپردنس یا ایزودنس نسبت به پارانشیم نرمال باشد، اما پس از تزریق ماده حاجب enhancement ندارد.  این ویژگی تصویری کلیدی در افتراق آن از سایر ضایعات است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: در خونریزی فعال، معمولاً در فاز شریانی کانون‌هایی از جذب ماده حاجب درون هماتوم دیده می‌شود که در این کیس وجود ندارد.

ج: انفارکتوس طحال معمولاً به‌صورت نواحی wedge-shaped هیپوـاتنوئیت در مناطق خاص (معمولاً محیطی) دیده می‌شود، نه به شکل توده‌های هایپردنس بدون جذب.

د: اسپلنونکول الگوی جذب مشابه با طحال طبیعی دارد و در شرایط ترومایی مطرح نیست.

بررسی گزینه انتخابی

پارگی‌های طحال (lacerations) در CT به‌صورت نقاط یا خطوط هیپوـاتنوئیت خطی ظاهر می‌شوند که نمای تیپیک آسیب پارانشیمی‌اند.  وجود هموپریتونئوم اغلب همراه آن‌هاست.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: سونوگرافی در ترومای شکمی دقت محدودی دارد و نمی‌تواند آسیب‌های پارانشیمی طحال را با دقت کافی رد کند.  CT مولتی‌فاز روش ارجح است.

ج: هماتوم‌های تحت‌کپسولی اغلب نمای crescentic، واضح و قابل افتراق دارند و در CT به‌خوبی دیده می‌شوند.

د: MRI در فاز حاد ترومای شکمی کاربرد محدودی دارد و به‌دلیل زمان‌بر بودن، در موارد حاد توصیه نمی‌شود؛ CT انتخاب اصلی است.

بررسی گزینه انتخابی

در آبسه‌های باکتریایی طحال که در بیماران ایمونوساپرس شایع‌ترند، ضایعات هیپودنس، گرد یا لوبوله بوده و در CT پس از تزریق برخلاف کبد، حلقه‌ای از جذب (rim enhancement) ندارند.  همین ویژگی مهم‌ترین نکته افتراقی است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: آبسه‌های قارچی ظاهر تیپیک target appearance دارند و در CT شامل مرکز نکروتیک، حلقه متراکم، و ناحیه التهاب محیطی هستند.  این موارد در سؤال ذکر نشده.

ج: متاستازها معمولاً در بیماران با بدخیمی اولیه شناخته‌شده دیده می‌شوند و اغلب با الگوی جذب متفاوت و گاه کلسیفیه هستند.

د: لنفوم طحال اغلب با اسپلنومگالی منتشر یا ندول‌های متعدد همراه است، نه آبسه و نه الگوی بدون جذب.

بررسی گزینه انتخابی

در توبرکلوز میلیاری طحال، سونوگرافی ممکن است نمایی به نام bright spleen یا pepper pot نشان دهد که ناشی از وجود نقاط متعدد با اکو بالا (hyperechoic) در سراسر طحال است و ممکن است پس از درمان نیز باقی بماند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: تومور با کلسیفیکاسیون مرکزی ممکن است اکو بالا داشته باشد، اما پراکنده و پخش‌شونده نیست.

ب: ضایعات هیپواکو برعکس بازتاب بالا دارند و با ظاهر bright spleen مغایرند.

ج: توده منفرد لوبوله با جذب حلقوی، بیشتر در آبسه قارچی یا باکتریایی مطرح است، نه درگیری میلیاری.

بررسی گزینه انتخابی

در مرحله تحت‌حاد، ضایعات به‌صورت wedge-shaped، واضح، هیپوـاتنوئیت در CT بدون جذب کنتراست هستند.  همچنین در MRI، نمای سیگنال پایین در T1 و بالا در T2 با الگوی typical دیده می‌شود که با این مرحله مطابقت دارد.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: در مرحله هیپر‌حاد (روز اول)، مرزها نامشخص هستند و ممکن است در موارد هموراژیک، دانسیته بالا (hyperdense) در CT دیده شود.

ب: انفارکتوس در روز اول اغلب با مرز نامشخص و گاهی همراه با فازهای خونریزی اولیه دیده می‌شود، که با یافته‌های واضح این بیمار همخوان نیست.

د: در مرحله مزمن، اندازه ضایعه کاهش می‌یابد یا کلسیفیه می‌شود، و نمای CT می‌تواند نرمال شود یا دفرماسیونی در سطح طحال باقی بماند.  MRI ممکن است آثار هموسیدرین با blooming نشان دهد.

بررسی گزینه انتخابی

کیست‌های کاذب طحال (pseudocysts) که اغلب پس از تروما، انفارکتوس یا عفونت ایجاد می‌شوند، فاقد لایه اپی‌تلیالی‌اند ولی در تصویربرداری شبیه true cyst دیده می‌شوند:

·       سونوگرافی: آنه‌اکو، حاشیه‌دار

·       CT: هموژن، دانسیته آب، بدون جذب

·       MRI: هایپراینتنس در T2، هایپوینتنس در T1، بدون enhancement

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: لنفوم نمای توده‌ای با دانسیته نرم با یا بدون جذب دارد و معمولاً چندکانونی یا همراه اسپلنومگالی است، نه یک کیست ساده.

ج: متاستاز طحال معمولاً با جذب ناهمگون یا کلسیفیه دیده می‌شود، نه نمای کیستی ساده.

د: آبسه قارچی معمولاً target appearance دارد، با اجزای مرکزی نکروتیک و حلقه اطراف، و در بیماران ایمونوساپرس مطرح است.

بررسی گزینه انتخابی

همانژیوم‌های طحال اغلب بدون علامت و منفرد هستند.  در تصویربرداری:

·       در US: توده‌ اکوژن با نواحی کوچک کیستیک

·       در CT: ضایعه هموژن یا مولتی‌کیستیک با جذب شبیه طحال و گاهی کلسیفیکاسیون

·       در MRI: هایپواینتنس در T1 و بسیار هایپراینتنس در T2، که ممکن است در صورت وجود هموراژ یا پروتئین، در T1 هم هایپر دیده شوند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: آبسه قارچی در بیماران ایمونوساپرس دیده می‌شود و نمای تیپیک target appearance دارد.

ب: کیست هیداتید معمولاً دارای کیست‌های فرعی و کلسیفیکاسیون حلقوی محیطی است و جذب CT متفاوتی دارد.

د: لنفوم نمای توده‌ای هموژن یا ندولار دارد، معمولاً بدون کلسیفیکاسیون، و جذب مشابه طحال ندارد.

بررسی گزینه انتخابی

لنفانژیوم‌های طحال ضایعات کیستیک منفرد یا متعدد با دیواره نازک، فاقد جذب، و بسیار شبیه کیست ساده هستند.  در CT و MRI:

·       هیپواینتنس در T1

·       هایپراینتنس در T2

·       ممکن است ناحیه‌هایی با سیگنال بالا در T1 نیز دیده شود به‌علت محتوای پروتئینی

·       در CT معمولاً کلسیفیکاسیون حاشیه‌ای خطی هم ممکن است وجود داشته باشد.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: همانژیوم جذب ماده حاجب دارد و در T2 گاهی هترژن است به‌علت وجود بخش‌های هموراژیک یا سالید.

ج: همارتوم اگر سالید باشد، الگوی جذب شبیه پارانشیم طحال دارد و نه کاملاً کیستیک و فاقد جذب.

د: کیست هیداتید معمولاً کلسیفیه حلقوی دارد، و کیست‌های فرعی در اطراف ضایعه دیده می‌شوند؛ همچنین اغلب ناهمگن‌تر از کیست ساده هستند.

بررسی گزینه انتخابی

آنژیوسارکوم طحال ضایعه‌ای نادر، بدخیم و با پیش‌آگهی ضعیف است.  ویژگی‌های کلیدی تصویربرداری:

·       ندول‌های متعدد یا توده کمپلکس با اجزای سالید و کیستیک

·       در CT، هیپودنس با نواحی هایپردنس (خونریزی حاد یا هموسیدرین)

·       در MRI، حاشیه هیپواینتنس در T1 و T2 ناشی از خونریزی، و مرکز با سیگنال متغیر بسته به سن خونریزی یا نکروز

·       ممکن است تنها نشانه بدخیمی، متاستاز دوردست باشد

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: لنفوم اغلب بدون نواحی هایپردنس خونریزی‌دهنده است و معمولاً جذب کنتراست ناچیز دارد.

ب: همانژیوم ممکن است شبیه آنژیوسارکوم جذب داشته باشد، ولی الگوی خونریزی یا حاشیه هیپواینتنس ندارد و معمولاً منفرد است.

ج: متاستاز پستان در طحال نادر است و معمولاً به‌صورت ندول‌های یکنواخت و هیپودنس است، بدون ویژگی‌های خونریزی.

بررسی گزینه انتخابی

در سونوگرافی لنفوم طحال ممکن است به‌صورت ضایعات هیپواکو کوچک یا بزرگ، با نمای کِیست‌مانند اما فاقد تقویت آکوستیک خلفی ظاهر شود.  اسپلنومگالی هم شایع ولی غیراختصاصی است.  ترکیب این دو یافته برای مطرح کردن لنفوم قابل اتکا است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: CT ممکن است کاملاً طبیعی باشد حتی در حضور درگیری میکروسکوپی طحال با لنفوم، بنابراین نمی‌تواند ردکننده باشد.

ب: افزایش تقویت آکوستیک پشتی مربوط به کیست‌های واقعی است و در لنفوم وجود ندارد، بنابراین نبود آن اتفاقاً کمک تشخیصی است.

ج: MRI و CT هر دو محدودیت دارند و توانایی تشخیص لنفوم اینفیلتراکتیو را ندارند چون سیگنال طحال طبیعی و لنفومی مشابه است.

بررسی گزینه انتخابی

در بیمار با سابقه تومور پیگمانته تهاجمی (اشاره غیرمستقیم به ملانوم)، وجود سیگنال بالا در T1 و T2 در MRI از طحال، به نفع وجود ملانین یا خون است.  متاستاز کیستیک از ملانوم، یکی از معدود ضایعات طحال است که این ترکیب سیگنال را دارد.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: کیست ساده در T1 سیگنال بالا ندارد و مولتی‌لوکوله نیست.

ج: همانژیوم معمولاً با جذب کنتراست دیده می‌شود و در T2 ممکن است هترژن باشد، اما در T1 سیگنال بالا ندارد مگر خونریزی.

د: لنفوم معمولاً ندولار یا دیفیوز است، نه کیستیک و مولتی‌لوکوله، و تغییر سیگنال خاصی در T1 نشان نمی‌دهد.

بررسی گزینه انتخابی

Gandy–Gamna bodies رسوبات هموسیدرین هستند که در نتیجه خونریزی‌های میکروسکوپیک داخل پارانشیمی در بیماران با هایپرتنشن پورتال ایجاد می‌شوند.  این نقاط در MRI به‌صورت کانون‌های با سیگنال پایین در T1 و T2 ظاهر می‌شوند و در gradient-echo نمای blooming می‌دهند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: کلسیفیکاسیون‌ها معمولاً در CT بهتر دیده می‌شوند و سیگنال ثابتی در MRI دارند، اما پدیده blooming معمولاً مربوط به مواد پارامغناطیس است.

ب: در haemosiderosis نیز رسوبات آهن موجب کاهش سیگنال در T1 و T2 می‌شوند، اما توزیع آن وسیع‌تر و همگن‌تر است، نه به‌صورت کانونی و محدود مانند Gandy–Gamna.

ج: هماتوم مزمن در MRI الگوهای متفاوتی دارد، بسته به فاز تخریب هموگلوبین، و غالباً یکنواخت نیست و به شکل فوکال و میکروسکوپیک دیده نمی‌شود.

بررسی گزینه انتخابی

سارکوئیدوز طحال معمولاً به‌صورت اسپلنومگالی هموژن در CT بدون تزریق ظاهر می‌شود و در فازهای پس از تزریق، ندول‌هایی با جذب ضعیف و هتروژن دیده می‌شوند.  در MRI، ندول‌های سارکوئیدی معمولاً سیگنال پایین در هر دو توالی T1 و T2 دارند و در تصاویر early post-contrast بیشتر نمایان می‌شوند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: لنفوم طحال ممکن است ندولار باشد ولی در CT بدون تزریق معمولاً هیپودنس است و جذب بهتری دارد؛ ضمن اینکه سیگنال پایین در T2 کمتر دیده می‌شود.

ب: کیست‌های مزمن طحال معمولاً سیگنال بالا در T2 دارند، نه پایین، و جذب نمی‌گیرند.

د: همانژیوم اغلب در T2 بسیار هایپراینتنس است و در CT جذب قابل‌توجهی دارد، به‌ویژه در مراحل اولیه، نه صرفاً فاز تأخیری.

بررسی گزینه انتخابی

در extramedullary haematopoiesis، ضایعات می‌توانند فعال (سیگنال متوسط در T1، بالا در T2، جذب‌پذیر) یا غیرفعال (هیپواینتنس در هر دو توالی، بدون جذب) باشند.  این تنوع سیگنال دقیقاً نشان‌دهنده مراحل مختلف فعالیت هماتوپوئتیک است و در زمینه اختلالات میلوپرولیفراتیو یا همولیتیک دیده می‌شود.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: در آمیلوئیدوز طحال معمولاً طحال به‌صورت هیپودنس منتشر یا ندولار دیده می‌شود ولی سیگنال MRI اغلب پایین و یکنواخت است، بدون جذب واضح.

ج: در Gaucher disease، سیگنال طحال در T1 پایین است و در T2 سیگنال متوسط یا foci هیپواینتنس (به‌دلیل سلول‌های گوشه) دیده می‌شود، ولی تنوع جذب کنتراست و ضایعات فعال–غیرفعال ندارد.

د: لنفوم با نکروز یا خونریزی معمولاً الگوی غیرقابل پیش‌بینی دارد و با تنوع سیگنال مشابه هماتوپوئیز تطابق ندارد، ضمن اینکه درگیری زمینه‌ای هم معمولاً متفاوت است.

بررسی گزینه انتخابی

لیگامان ترس (باقیمانده ورید نافی) در شیار ساجیتال قدامی و درون لیگامان فالسی‌فرم قرار دارد و یکی از مارکرهای سطحی مهم کبد است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: غلط است؛ لوب کودیت در سطح خلفی قرار دارد و بین ناف کبدی و IVC واقع شده، نه بین ورید پورت و کیسه صفرا.

ب: غلط است؛ ری‌دل لوب یک تنوع نرمال آناتومیک است و بخش آناتومیکی مجزایی محسوب نمی‌شود.

ج: غلط است؛ فوسای کیسه صفرا در قدام ناف کبدی قرار دارد، نه در خلف آن.

بررسی گزینه انتخابی

کبد از لبول‌هایی ساخته شده که هر لبول دارای یک ورید مرکزی در مرکز و تریاد پورت (شامل شاخه‌های شریان کبدی، ورید پورت و مجرای صفراوی) در اطراف است.  این ساختار پایه‌ای بافت پارانشیم کبد را شکل می‌دهد.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: غلط است؛ لوب کودیت دارای درناژ مستقل مستقیم به IVC است، برخلاف سایر بخش‌های کبد.

ب: غلط است؛ جریان خون ورید پورت حدود دو سوم کل جریان خون ورودی به کبد را تشکیل می‌دهد، نه یک‌سوم.

د: غلط است؛ صفحه اصلی تقسیم کبد (صفحه بین IVC و فوسای کیسه صفرا) معمولاً در تصویربرداری قابل مشاهده نیست.  

بررسی گزینه انتخابی

گزینه د نادرست است.  وریدهای کبدی همیشه به ورید اجوف تحتانی (IVC) تخلیه می‌شوند، نه به ورید پورت.  تخلیه به ورید پورت برخلاف آناتومی طبیعی و فیزیولوژی کبد است.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: درست است؛ در صورت عدم وجود IVC، ورید آزیگوس جایگزین مسیر درناژ می‌شود.

ب: درست است؛ هیپرتروفی جبرانی یک یافته طبیعی در آتروفی یا آژنزی لوبی از کبد است.

ج: درست است؛ وجود واریاسیون‌هایی مثل دو ورید چپ کبدی در درصدی از افراد (۱۹٪) گزارش شده است.

بررسی گزینه انتخابی

رادیوگرافی ساده به دلیل کنتراست ضعیف بافت نرم و شکل پیچیده کبد، به ندرت برای بررسی دقیق مرزهای کبد مفید است و نقش محدودی در تصویربرداری کبد دارد.  اغلب فقط می‌تواند بزرگی کبد یا کلسیفیکاسیون واضح را نشان دهد.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: درست است؛ دیواره شاخه‌های ورید پورت در سونوگرافی با رفلکتیویته بالا قابل تشخیص هستند.

ب: درست است؛ موج داپلر وریدهای کبدی تحت‌تأثیر فازهای قلبی است و برگشت جریان لحظه‌ای ممکن است دیده شود.

ج: درست است؛ سرعت طبیعی جریان در ورید پورت حدود ۱۵ تا ۲۵ cm/s است.

بررسی گزینه انتخابی

حداقل ترکیب توصیه‌شده برای تصویربرداری CT از کبد شامل فاز شریانی بهینه‌شده (حدود ۱۸ ثانیه پس از رسیدن ماده حاجب به آئورت شکمی) و فاز پورتال است که بهترین کنتراست را میان ضایعات شریانی‌تغذیه و پارانشیم نرمال کبد ایجاد می‌کند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: برای بررسی خونریزی یا کلسیفیکاسیون مفید است ولی افتراق ضایعه نیاز به فازهای کنتراست‌دار دارد.

ب: حذف فاز شریانی موجب از دست رفتن ضایعاتی با تغذیه عمدتاً شریانی می‌شود.

د: فاز شریانی زودهنگام ممکن است هنوز به اوج تغذیه ضایعه نرسیده باشد و فاز تأخیری نمی‌تواند جایگزین پورت شود.

بررسی گزینه انتخابی

CT بدون کنتراست برای بررسی چربی، آهن، خونریزی و کلسیفیکاسیون بسیار ارزشمند است و نقش مهمی در تشخیص تغییرات منتشر پارانشیمی کبد دارد.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: غلط است؛ HU کبد بیشتر از طحال است (حدود 10-8 واحد).

ج: غلط است؛ شاخه‌های محیطی درخت صفراوی در CT معمولاً دیده نمی‌شوند.

د: غلط است؛ بسیاری از ضایعات (مثل HCC) در فاز شریانی بهتر دیده می‌شوند چون تغذیه شریانی دارند، نه وریدی.

بررسی گزینه انتخابی

برای ارزیابی استئاتوز، آهن و فیبروز کبدی، MRI ابزارهای بسیار دقیقی دارد:

·       Chemical shift imaging برای تشخیص و کمّی‌سازی استئاتوز

·       T2 relaxometry* برای بررسی بار آهن کبد

·       Elastography برای ارزیابی میزان سفتی پارانشیم به‌عنوان شاخص فیبروز

این تکنیک‌ها در حال ورود به کاربردهای بالینی روتین هستند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: گرچه T1 و DWI برای تشخیص ضایعات مفیدند، اما برای فیبروز و استئاتوز حساسیت کافی ندارند.

ب: ترکیب MRI و CT منطقی نیست و CT سه‌فاز برای فیبروز یا چربی ارزش تشخیصی بالایی ندارد.

د: Dynamic gadolinium imaging برای تشخیص توده‌های پرخون مناسب است، نه برای بررسی منتشر پارانشیم.

بررسی گزینه انتخابی

USPIO باعث کاهش سیگنال در سکانس T2 می‌شود، نه T1.  این مواد خاصیت سوپرپارامغناطیس دارند و با ایجاد susceptibility effect سبب dephasing پروتون‌ها و کاهش سیگنال در T2 می‌شوند.

بررسی سایر گزینه‌ها

الف: درست است؛ گادودیامید، گادوبوترول و گادوتری‌دول از عوامل غیر اختصاصی گادولینیومی هستند.

ب: درست است؛ Gd-EOB-DTPA و Gd-BOPTA از عوامل اختصاصی هپاتوسیتی هستند که در سلول‌های کبدی تجمع می‌یابند و از راه صفرا دفع می‌شوند.

ج: درست است؛ سکانس‌های T1 سه‌بعدی نفس‌حبس امکان بررسی چند فاز شریانی، پورتال و تأخیری را مانند CT فراهم می‌کنند.

بررسی گزینه انتخابی

همانژیوما از سلول‌های هپاتوسیتی تشکیل نشده و کنتراست هپاتوسیتی مانند Gd-EOB-DTPA را جذب نمی‌کند، اما معمولاً در فازهای اولیه (بخصوص در CT یا MRI با کنتراست دینامیک) تشخیص داده می‌شود، نه با استفاده از فاز تأخیری هپاتوسیتی.  بنابراین اصلاً انتظار نمی‌رود در این روش افتراق مناسبی از سایر ضایعات ایجاد کند، و حضور آن در این سناریو غیرمحتمل است.

بررسی سایر گزینه‌ها

ب: HCC با عملکرد پایین ممکن است در فاز هپاتوبیلیاری کنتراست جذب نکند و نسبت به پارانشیم اطراف سیگنال پایین‌تری داشته باشد.

ج: برخی FNHهای ناقص یا با عملکرد ناقص ممکن است کنتراست کمی جذب کنند، گرچه اغلب جذب خوبی دارند.

د: متاستازها اغلب فاقد هپاتوسیت فعال هستند و در فاز تأخیری hypointense باقی می‌مانند.

بررسی گزینه انتخابی

 USPIO (Ultra-Small Paramagnetic Iron Oxide) خاصیت سوپرپارامغناطیس دارد که سبب کاهش سیگنال در T2 و T2* می‌شود، نه افزایش سیگنال در T1.  بنابراین، این گزینه حاوی یک ویژگی نادرست منحصربه‌فرد است که آن را از سایر گزینه‌ها متمایز می‌کند.